ขอบคุณสิ่งเล็กๆ ในแต่ละวัน
บางวันชีวิตก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลย ตื่น ทำงาน กินข้าว แล้วก็เข้านอน ต้องมีบ้านหลังโต มีหน้าที่การงานที่ใครๆ ก็ต้องอิจฉา หรือมีเหตุการณ์พิเศษที่ต้องฉลองลงโซเชียลมีเดียอยู่เสมอ จนบางครั้งเราเผลอทำ "ความสุข" หล่นหายระหว่างทาง เพียงเพราะเรามองไม่เห็นมันในวันที่แสนธรรมดา
ลองมองสิ่งเล็กๆ รอบตัวดูบ้าง อาจช่วยพยุงหัวใจเราไม่ให้โดดเดี่ยว และทำให้ภาระที่แบกไว้เบาลงอย่างไม่น่าเชื่อ
เมื่อ "วันธรรมดา" กลายเป็นสิ่งที่ถูกมองข้าม
ชีวิตของคนส่วนใหญ่ไม่ได้มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นทุกวัน บางวันมันก็แค่ลูปเดิมๆ: ตื่นนอน อาบน้ำ ฝ่ารถติดไปทำงาน กินข้าวกล่องเดิมๆ กลับบ้านมาไถหน้าจอ แล้วก็เข้านอน ไม่มีข่าวดีที่น่าตื่นเต้น ไม่มีใครส่งดอกไม้มาให้ และบางครั้ง... ก็ดูเหมือนจะไม่มีใครให้คุยด้วยเลยสักคน
แต่ถ้าเราลอง "ซูม" กล้องในใจเข้าไปให้ใกล้ขึ้น แม้ในวันที่เงียบเหงาที่สุด ชีวิตก็ยังมีเรื่องราวดีๆ เกิดขึ้นนับไม่ถ้วน เพียงแต่มันเป็นเรื่องที่ เล็กจนเราเคยชิน เล็กจนเรามองข้าม และเล็กจนเราลืมที่จะรู้สึก "ขอบคุณ"
ในขณะที่คุณกำลังนั่งอ่านบทความนี้อยู่ คุณได้รับความสะดวกสบายอะไรบ้าง?
แม้คุณจะไม่ได้ก้าวเท้าออกจากบ้าน หรือไม่ได้เอ่ยปากคุยกับมนุษย์จริงๆ สักคน แต่คุณกำลังเชื่อมต่อกับความตั้งใจของคนทั่วโลกผ่านโซเชี่ยลสักอัน หรืออาจจะเพิ่งวางหนังสือที่นักเขียนคนหนึ่งใช้เวลาทั้งชีวิตกลั่นกรองออกมา ทั้งหมดนี้คือ "ของขวัญ" จากโลกที่ส่งมาถึงคุณในทุกวินาที
ความสุขไม่ได้หายไปไหน แต่มัน "เงียบ" เกินไป
เรามักเข้าใจผิดว่าความสุขต้องส่งเสียงดังเหมือนเสียงพลุในวันปีใหม่ แต่ความจริงแล้ว ความสุขส่วนใหญ่มักมีนิสัยขี้อายและเงียบเชียบ
มันซ่อนอยู่ใน กลิ่นหอมของกาแฟ แก้วแรกที่กระทบจมูกตอนเช้า
มันแฝงอยู่ใน ทำนองเพลงโปรด ที่เปิดคลอเบาๆ ระหว่างปั่นงาน
มันปรากฏใน แสงแดดอ่อนๆ ที่ลอดผ่านหน้าต่างมาตกกระทบโต๊ะ
มันอยู่ใน สติกเกอร์น่ารักๆ จากเพื่อนที่ส่งมาเพียงเพื่อจะบอกว่า "คิดถึงนะ"
หากเราไม่ตั้งใจมอง เราจะสรุปง่ายๆ ว่า "วันนี้ไม่มีอะไรดีเลย" แต่ถ้าเราลองเปิดใจสังเกต เราจะพบว่าโลกใบนี้พยายามปลอบประโลมเราอยู่ตลอดเวลา ผ่านรายละเอียดเล็กๆ เหล่านี้นี่เอง
ลองนึกถึง 3 เรื่องเล็กๆ ที่คุณอยากขอบคุณวันนี้
ก่อนที่จะปิดไฟทิ้งตัวลงนอนคืนนี้ ลองใช้เวลาเพียง 2-3 นาที นึกถึงสิ่งที่คุณอยากขอบคุณสัก 5 อย่าง ไม่ต้องเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ ไม่ต้องสวยหรู และไม่ต้องอวดใคร เช่น:
ขอบคุณร่างกาย: ที่ยังแข็งแรงพอจะพาเราไปไหนมาไหนได้ทั้งวัน
ขอบคุณมื้ออาหาร: ที่ช่วยให้เราอิ่มท้องและมีพลังงาน
ขอบคุณอากาศเย็นๆ: หรือพัดลมที่ช่วยให้เรารู้สึกสบายตัว
ขอบคุณเสียงหัวเราะ: จากคลิปวิดีโอสั้นๆ ที่บังเอิญเจอใน Feed
ขอบคุณตัวเอง: ที่เก่งมากแล้วที่พาชีวิตผ่านพ้นวันนี้มาได้
การจดบันทึกสิ่งเหล่านี้ลงในไดอารี่จะยิ่งช่วยให้สมอง "รับรู้" และ "จดจำ" ความสุขได้ชัดเจนขึ้น เมื่อหัวใจเริ่มโฟกัสที่สิ่งดีๆ ความกังวลจะเบาบางลง ความเหงาจะทุเลา และการหลับใหลจะกลายเป็นเรื่องง่ายอย่างมหัศจรรย์
ความกตัญญูคือทักษะ
การรู้สึกขอบคุณไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติเสมอไป แต่มันคือ "กล้ามเนื้อทางใจ" ที่ต้องฝึกฝน ในช่วงแรกคุณอาจจะรู้สึกฝืน หรือคิดไม่ออกว่ามีอะไรให้น่าขอบคุณในวันที่แย่ๆ
ผมเคยมีช่วงหนึ่งที่รู้สึกว่าวันแต่ละวันผ่านไปแบบไม่มีอะไรน่าจดจำ แต่พอลองจดสิ่งเล็ก ๆ ที่รู้สึกดีในแต่ละวันจริง ๆ ก็พบว่ามันมีอยู่เยอะกว่าที่คิด เพียงแต่เราไม่เคยหยุดสังเกตมันเท่านั้น
แต่นั่นไม่ได้แปลว่าความดีงามไม่มีอยู่จริง แต่มันแปลว่าเราแค่ยัง "มองไม่ชิน" เท่านั้นเอง ยิ่งคุณฝึกขอบคุณบ่อยเท่าไหร่ คุณจะยิ่งเห็นคุณค่าของชีวิตมากขึ้น แม้ในวันที่ทุกอย่างไม่สมบูรณ์แบบ คุณก็จะยังมองเห็นแสงสว่างเล็กๆ ที่ปลายอุโมงค์เสมอ
อย่าเก็บคำขอบคุณไว้เพียงลำพัง
ถ้าพรุ่งนี้มีใครสักคนทำสิ่งดีๆ ให้คุณ—ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน เช่น พนักงานส่งอาหารที่มาถึงไว หรือเพื่อนร่วมงานที่ช่วยถือของ—ลองไม่ลังเลที่จะเอ่ยคำว่า "ขอบคุณ" หรือให้คำชมที่จริงใจออกไป
อย่าคิดว่ามันไม่จำเป็น หรือคิดว่าเขารู้อยู่แล้ว เพราะคำพูดสั้นๆ ของคุณ อาจเป็นน้ำทิพย์ชโลมใจที่ทำให้คนคนนั้นมีพลังสู้ต่อ หรืออาจเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เขายิ้มได้ในวันที่เหนื่อยล้าที่สุด ประโยคสั้นๆ จากเรา มีความหมายต่อคนอื่นมากกว่าที่เราคิด
โลกไม่ได้ใจร้าย และคุณไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
แม้ข่าวสารจะเต็มไปด้วยเรื่องวุ่นวาย หรือการแข่งขันที่กดดัน แต่โลกใบนี้ยังขับเคลื่อนด้วยห่วงโซ่ของความปรารถนาดี นักเขียนที่อยากส่งต่อแรงบันดาลใจ นักพัฒนาที่อยากให้คนสื่อสารกันง่ายขึ้น หรือแม้แต่คุณเอง... ที่กำลังอ่านบทความนี้อยู่
เราทุกคนต่างเป็นส่วนเล็กๆ ที่คอยพยุงกันและกันไปในเส้นทางที่เรียกว่าชีวิต
บางทีความสุขก็ไม่ได้หายไปไหน แค่เราไม่ได้หยุดมองมันเท่านั้นเอง
ขอบคุณที่ยังมีกันและกันครับ
บทความที่คุณอาจจะชอบ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น