HAMHAMBOOK

เสน่ห์ของการเขียนบทความในยุคดิจิทัล หลังจากที่ได้เริ่มเขียนบทความมาประมาณหนึ่งสัปดาห์ ผมก็เริ่มรับรู้ถึงเสน่ห์ของมันทันที เพราะการเขียนบทความในยุคนี้ช่างง่ายดายเหลือเกิน เราสามารถสร้างสรรค์และผลิตมันขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว แถมยังสื่อสารอะไรบางอย่างได้ลึกซึ้งกว่าการพูดในบางบริบทอีกด้วย ด้วยความง่ายและสะดวกสบายเช่นนี้ จึงอดคิดไม่ได้ว่า หากสิ่งนี้สามารถสร้างรายได้ให้เราได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ มันคงจะดีไม่น้อยเลยทีเดียว ช่องทางสร้างรายได้...และความจริงที่ต้องเผชิญ แน่นอนว่าการทำบล็อกหรือเว็บไซต์เพื่อหารายได้ไม่ใช่เรื่องใหม่ มีช่องทางมากมายสำหรับการลงโฆษณาต่างๆ เพื่อสร้างเงิน และหากทำออกมาได้ดี ก็ถือเป็นช่องทางหารายได้ที่น่าสนใจอย่างยิ่ง แต่ประเด็นคือ แม้ฟังดูดีเพียงใด เมื่อเทียบกับข้อเท็จจริงในปัจจุบัน เราก็ต้องยอมรับความจริงที่ว่า "ทำ YouTube ได้เงินมากกว่า" ผมไม่จำเป็นต้องพูดถึงคนอื่นเลย เอาแค่ตัวผมเอง ทุกวันนี้แทบไม่ได้อ่านบทความออนไลน์เลยด้วยซ้ำ หรือถ้าอ่านก็แค่อ่านผ่านๆ ข้ามๆ โดยส่วนใหญ่จะสนใจรูปภาพเป็นหลัก หัวข้อข่าวในรูปภาพต่างหากคือสิ่งที่ดึงดูดความสนใจ ส่วนเนื้อหาต่างๆ นั้น ...

เมื่อความสะดวกสบาย กลายเป็นกับดักของความขี้เกียจ ผมไม่แน่ใจว่าคุณเคยได้ยินเรื่องของคนที่ “สบายเกินไปจนขี้เกียจ” ไหม แต่ตอนนี้ผมกลายเป็นคนนั้นไปเสียแล้ว ผมใช้ข้ออ้างว่า “ไม่สบาย” ติดต่อกันมากว่า 10 วันเพื่อหยุดพักจากการทำคลิปบน YouTube แต่หลังจากอาการเริ่มดีขึ้น ผมก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า... “ที่อ้างว่าไม่สบาย จนไม่ได้ทำอะไรเลย จริงๆ แล้วมันใช่เหตุผลจริงหรือเปล่า?” คำตอบก็คือ... ไม่ขนาดนั้นซะหน่อย ย้อนกลับไปเมื่อเดือนก่อน การทำคลิปของผมมีขั้นตอนที่ค่อนข้างชัดเจน: เตรียมสคริปต์  อัดเสียง  ตัดต่อแก้คำพูดผิด  ทำหน้าปก  Render แล้วอัปโหลด ในบรรดาขั้นตอนทั้งหมด การเขียนสคริปต์ คือสิ่งที่กินเวลามากที่สุด ผมมักเขียนสคริปต์ไว้ล่วงหน้าเยอะๆ แล้วค่อยอัดเสียงรวดเดียว แต่เมื่อได้รู้จักกับ AI ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป... จากที่เคยยาก กลายเป็นง่ายเกินไป การใช้ AI ช่วยทำให้ขั้นตอนต่างๆ สั้นลงอย่างเหลือเชื่อ ผมนั่งเขียนสคริปต์สดๆ หน้าคอมแค่ไม่ถึง 10 นาที ก็สามารถเอาไปอัดเสียงต่อได้เลย ทำหน้าปกก็ง่ายแสนง่าย ถึงขนาดเคยคิดว่า “ถ้าทำจริงจัง เดือนเดียวอาจมีคลิ...

  วันแรกที่เป็นหวัดจนถึงวันนี้เวลาก็ได้ล่วงเลยไปแล้วกว่า 10 วัน อีกนัยหนึ่งก็คือ ผมอยู่เฉยๆ โดยไม่ได้ทำงานมาแล้วกว่า 10 วัน เพราะไม่มีเสียงในการอัดคลิปเลย  ช่างเป็นช่วงเวลาพักผ่อนที่ไม่ค่อยมีความกังวลสักเท่าไหร่ อาจเพราะผมทำคลิปล่วงหน้าไปแล้ว 2 เดือน ดังนั้นถึงแม้จะหยุดทำสักเดือนก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร  ภูมิใจอยู่เหมือนกันนะ พอวันหนึ่งได้ใช้จริงๆ ก็เลยรู้สึกว่าคิดถูกแล้วที่ทำตุนไว้  อันนี้ต้องให้เครดิตประสบการณ์ชีวิต สมัยที่เพิ่งทำพอดแคสต์แรกๆ ช่วงนั้นมีไฟมาก ก็เลยทำตุนไว้หลายตอน พอ3เดือนผ่านไปหมดไฟ แต่คลิปก็ยังมีออน  ทำให้ได้เรียนรู้ว่า ในช่วงมีไฟให้รีบทำตุนไว้ เพราะช่วงหมดไฟอยากพักก็พักได้เลย ยังไงก็ไม่ขาดตอน  ผมคิดเลยว่าถ้าเสียงกลับมาใช้ได้เหมือนเดิม ผมอาจจะทำคลิปตุนไปเลย 3 เดือนก็ได้ ไม่ก็4เดือนไปเลย จะได้หยุดอยู่เฉยๆสัก 1 เดือน แบบว่าพักผ่อนบ้าง อะไรบ้าง ….ว่าไปนั่นมีเวลาทำขนาดนั้นซะที่ไหน  อย่างที่ทุกคนรู้กัน ในช่วงหยุดพักผมได้สร้างบล็อก บล็อกนี้ขึ้นมา ถึงจะยังเป็นบล็อกลับๆ ที่ยังไม่ได้มีการโปรโมท ก็เลยยังไม่มีใครเข้ามาอ่าน แต่ก็นะ เพิ่งมีบทความเดียว...

สวัสดีครับผมชื่อแฮม เป็นเจ้าของช่อง YouTube ที่ชื่อว่า บทสรุปฉบับแฮมแฮม สัปดาห์ที่ผ่านมานี้เกิดเรื่องที่ไม่คาดคิดขึ้นกับผม นั่นคือผมเป็นหวัด ติดหวัดจากลูกสาวตัวน้อยเข้าอย่างจัง  ไอเราก็ทำ YouTube มานานม ก็ไม่เคยเป็นหวัด อย่างมากแค่เสียงแหบ แต่ครั้งนี้ครั้งแรกที่ดันเป็นหวัด แถมเป็นนานซะด้วย หลังจากหายเจ็บคอแล้วสิ่งที่ตามมา เป็นสิ่งที่น่ากลัวมากสำหรับผม นั่นคือ เสียงหาย คือมันแหบจนหายไปเลย พูดไม่เป็นคำ  แล้วช่องผมเป็นช่องแนว podcast ไงครับ ใช้เสียงเป็นหลัก ถ้าเสียงใช้การไม่ได้ก็จบกันสิ  ผมก็ได้แต่นั่งคิดนอนคิด คิดยาวไปถึงอนาคต จะว่าไปแล้วก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย ถ้าใช้เสียงไม่ได้จะทำยังไง   ด้วยความที่ช่องผมเป็นช่องที่ทำง่ายมาก ยิ่งมี AIค่อยแนะนำด้วยแล้ว ยิ่งทำง่ายราวกับปอกกล้วยเข้าปากกันเลยทีเดียว แต่ถึงแม้ไม่มี AI ผมก็ยังคิดเลยว่า ผมสามารถทำช่องนี้ได้ยาวๆ ทำได้ยันแก่  ก็แหมต่อให้ผมแก่ถึงขั้นเดินไม่ไหว ตราบที่ยังมีสมองที่ดีและยังพูดได้ ผมก็ยังทำช่องนี้ต่อไปได้นี่นา อาจารย์ยอดเป็นหลักฐานที่ดีที่ทำให้เห็นว่า คนแก่สามารถทำช่องแนวพอดแคสแถมประสบความสำเร...