บทความดีๆ เส้นทางที่ต้องเลือก
บทความนี้ผมมีประสบการณ์จะมาแชร์ให้ฟังครับ
ก็ไม่หรอก อาจจะแค่อยากมาบ่นก็ได้ งั้นเอาเป็นว่าบทความนี้ขอบ่นหน่อยละกัน
คือเมื่อวานนี้เนี่ย ผมได้วางแผนในการทำงาน โดยมี YouTube เป็นจุดศูนย์กลาง ใช่ครับผมเป็นเจ้าของช่อง YouTube ที่ชื่อว่าบทสรุปฉบับแฮมแฮม เป็นช่องแนวแบ่งปันแนวคิดดีๆในรูปแบบต่างๆไม่ว่าจะเป็น podcast เรื่องสั้นหรือนิทาน ซึ่งปีนี้ผมวางแผนจะทำ Talking Head ด้วย
ผมคิดระบบขึ้นมาได้ ซึ่งเป็นระบบที่ผมค่อนข้างที่จะชอบเลยทีเดียว เพราะว่าทุกวันนี้ผมแทบจะไม่มีเวลาทำคลิปอยู่แล้ว ถ้าจะให้ทำอย่างอื่นเพิ่มเติมเนี่ยคงไม่มีทางทำได้หรอก
แต่ระบบที่ผมคิดขึ้นมานั้นมันเป็นระบบที่ใช้ของเดิมเกือบทั้งหมด ผมก็เลยคิดว่ามันน่าจะผ่านไปได้อย่างง่ายดาย
ระบบที่ว่าประกอบไปด้วย Blogger Pinterest แล้วก็ e-book
3 ตัวนี้แหละจะเป็นวงจรสำคัญในการสร้างจักรวาล บทสรุปฉบับแฮมแฮมในอนาคต
และนี่คือสิ่งที่ผมวางแผนจะทำใน 1 วัน
Blogger ผมได้ทำล่วงหน้าไปแล้วครับทุกคน ทำล่วงหน้าไปเมื่อ 6 เดือนก่อน เขียนบทความตั้งโพสต์ล่วงหน้าไว้แล้ว จนตอนนี้บทความมีมากพอที่จะยื่นสร้างรายได้ ทุกอย่างจัดเรียงไว้เสร็จสรรพหมดแล้ว
สิ่งที่ผมจะต้องทำ เหลือแค่รายละเอียดยิบย่อยนิดเดียว นั่นคือผมต้องทำหน้า Contact us, Privacy Policy, About us
เพราะ 3 หน้านี้เป็นกฎที่เราต้องทำก่อนที่จะยื่นสร้างรายได้ไม่ว่าจะเป็นบล็อกหรือเว็บไซต์ก็ตาม แล้ว 3 หน้านี้ก็ไม่ได้ทำยากอะไรเลยครับ เรียกได้ว่าแค่ถาม AI แล้วก็Copy วาง ก็จบ
ต่อไปเป็น Pinterest ในส่วนของPinterestนั้น เป็นช่องทางที่ผมจะเอาไว้โปรโมทคลิปจาก YouTube แล้วบทความจากบล็อกในอนาคตดังนั้นสิ่งที่ผมต้องทำก็แค่จัดเรียงบอร์ดให้สวยงามให้เป็นระเบียบและระบบก็เท่านั้น
ต่อไปคือ e-bookในส่วนของ e-book เนี่ยเนื้อหาผมได้เตรียมไว้คร่าวๆแล้ว แต่ก็ยังไม่คิดจะทำให้เสร็จตอนนี้หรอก สิ่งที่ผมเตรียมที่จะทำก็คือสร้างฟอร์มของเล่ม e-book ให้เสร็จ แค่อยากจะจัดเรียงหน้ากระดาษไว้ก่อน ให้เป็น A5 ให้มีตัวเลขหน้า แล้วก็อยากเตรียมขนาดของหน้าปกเพื่อเอาไว้ออกแบบหน้าปกในภายภาคหน้า
เอาล่ะจากที่เล่ามาทุกคนจะเห็นว่ามันเป็นเพียงแค่งานยิบย่อยทั้งนั้นเลย แล้วผมก็คิดอย่างนั้น ผมควรจะใช้เวลาไม่ถึงวันในการทำมันให้เสร็จซึ่งพอได้ทำจริงๆมันก็เป็นแบบนั้นแหละครับ เพราะผมเริ่มทำตอนประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ แล้วก็ทำจนเสร็จตอน02:00 น นิดๆ
ถามว่าทำไมต้องไปทำดึกขนาดนั้น ก็เพราะว่ากลางวันผมต้องเลี้ยงลูกไงครับ มันไม่สามารถหาโอกาสนั่งหน้าคอมได้เลย
และนี่คือสิ่งที่กวนใจผมมากในเมื่อวาน ขนาดงานเล็กๆน้อยๆผมยังไม่มีเวลาทำมันเลย แล้วผมจะเอาเวลาที่ไหนไปทำสิ่งที่ใหญ่กว่านั้น
เอาจริงๆมันเคยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นหลายครั้ง งานที่น่าจะทำเสร็จภายในไม่กี่วัน แต่ผมจะต้องใช้เวลาเป็นอาทิตย์กว่าจะทำเสร็จเพราะมีเวลาทำแค่วันละไม่ถึง 1 ชั่วโมง
คำถามที่ผุดขึ้นมาในใจคือ ผมเสียสละมากไปหรือเปล่า ทำไมคนอื่นๆถึงได้ทำในสิ่งที่พวกเขาคิดว่าสำคัญ แต่ผมกลับไม่สามารถทำได้
แต่หลังจากนั่งทบทวนได้ไม่นานก็ได้คำตอบที่ว่า ไม่เลยสักนิด
เพราะสุดท้ายถึงแม้การเสียสละของผม ที่ไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ มันจะทำให้ผมเสียดายก็ตาม แต่การทุ่มเทเวลาให้กับครอบครัว ทำให้ลูกแล้วเมียมีความสุข สิ่งนั้นต่างหากคือสิ่งที่ควรทำ
ถ้ามีโลกคู่ขนานแล้วเป็นโลกที่ผมมัวแต่นั่งทำงานที่อยากทำ โดยปล่อยให้ลูกนั่งเล่นกับคุณย่าที่แก่ชรามากแล้วอยู่แค่สองคนเงียบๆทั้งวัน ผมคิดว่าตัวผมในโลกคู่ขนานนั้นก็คงไม่พอใจอีกนักหรอก
วิธีคิดแบบนี้ทำให้เห็นภาพชัดเลย ว่าสิ่งที่เรารู้สึกไม่พอใจที่เกิดขึ้นนั้น ถ้าเราเลือกอีกเส้นทางหนึ่งมันก็ไม่ต่างกันนี่นา
ระหว่างลูกกับงาน ผมจะเลือกงานจริงๆเหรอ
อย่างไรก็ตามเมื่อเราตระหนักได้ว่าเราเลือกเส้นทางที่ถูกแล้วเพราะอีกเส้นทางหนึ่งมันแย่กว่า งั้นสิ่งที่เราทำได้ณปัจจุบันก็คือการคิดถึงข้อดีนั่นเอง การได้มีเวลา ได้ใช้เวลาอยู่กับลูกที่รัก อนาคตอาจจะไม่มีโอกาสนั้น เพราะเมื่อพวกเขาโตเป็นหนุ่มเป็นสาวพวกเขาก็คงจะไม่อยากยุ่งกับผมแล้ว
อีกอย่างทนอีกแค่ไม่กี่ปี เมื่อพวกเขาเข้าโรงเรียนเป็นกิจจะลักษณะ ถึงตอนนั้นผมว่า ผมก็น่าจะมีเวลามากพอที่จะทำอะไรก็ได้ที่อยากจะทำ
แม้มันจะช้ากว่าคนอื่นมากเลยก็ตาม
ดังนั้นหากวันนี้ เพื่อนๆที่ผ่านมาอ่านกำลังรู้สึกถึงความไม่แฟร์ ชีวิตมันไม่ได้ดั่งใจเราเอาเสียเลย ทำไมเราถึงไม่สามารถทำในสิ่งที่อยากทำได้ก็อยากให้เราลองคิดดูว่าถ้าเราสามารถทำในสิ่งที่เราอยากทำได้ เราจะเสียอะไรไปบ้าง
อย่ามองแต่สิ่งที่จะได้มา แต่จงมองในสิ่งที่จะต้องสูญเสียไปหากเลือกอีกเส้นทางหนึ่งด้วย เพราะสุดท้ายแล้วไม่มีใครได้ทุกอย่าง อย่างน้อยตอนนี้ผมก็คิดอย่างนั้น
บทความที่คุณอาจชอบ
คืน “ของเน่า” ให้เจ้าของ: เลิกแบกขยะคนอื่น แล้วกลับมาใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น