หยุดจามใน 3 วินาที! เคล็ดลับจากเพื่อน รด.
 |
| เทคนิคจากเพื่อน รด. ที่ไม่คิดว่าจะทำเงินได้ |
หยุดจามใน 3 วินาที! เคล็ดลับจากเพื่อน รด.
สมัยที่ผมเรียนมัธยมได้มีการคัดเลือกนักศึกษาวิชาทหารหรือชื่อย่อว่า นศท. หรืออีกชื่อที่คนส่วนใหญ่น่าจะรู้จักกันดีนั่นคือ รด.
ตอนนั้นผู้ชายเกือบทุกคนอยากจะเรียนกันหมดเพราะว่าจะได้ไม่ต้องเรียนหนังสือในช่วงบ่ายของวันจันทร์ แถมในอนาคตก็ไม่ต้องจับใบดำใบแดงด้วย
ในการคัดตัวครั้งนั้นทุกคนสามารถผ่านได้เพียงแค่ทำตามกติกาที่ครูให้ ซึ่งคุณครูผู้แสนซึ่งจะขี้เกียจก็ได้พูดขึ้นว่าเอาล่ะ ใครวิ่งรอบสวนสาธารณะที่เรายืนอยู่นี้ได้ 1 รอบคนนั้นถือว่าผ่าน
กติกาที่มีช่องโหว่เป็นร้อยได้หลุดออกมาจากปากของอาจารย์ ไม่มีเวลากำหนด ไม่มีข้อจำกัดใดๆทั้งนั้น ขณะเตรียมตัวออกวิ่ง ก็มีเพื่อนคนหนึ่งซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเป็นใครพูดขึ้นมาว่า การแข่งนี้เราไม่จำเป็นต้องรีบเลยเราค่อยๆวิ่งไปด้วยกันทุกคน แล้วก็เข้าเส้นชัยด้วยกันเถอะ
สิ้นเสียงนั้นเพื่อนหลายคนก็บอกว่าเออเห็นด้วย ทุกคนตัดสินใจจะค่อยๆวิ่งไปพร้อมๆกัน
ทว่าเมื่อเสียงนกหวีดดังขึ้น หนังคนละม้วนก็ได้เริ่มฉาย อยู่ดีๆเพื่อนคนหนึ่งก็วิ่งสุดแรงเกิดทำให้เพื่อนที่เหลือรีบวิ่งตามอย่างสุดกำลัง
ผมผู้ซึ่งเป็นเด็กใสซื่อที่คิดว่าทุกคนจะค่อยๆวิ่งไปด้วยกันก็ตกใจทำอะไรไม่ถูก วิ่งสุดกำลังตามเพื่อนๆไปติดๆ
ทว่าด้วยความที่ไม่ได้เตรียมใจไว้ก่อนบวกกับพละกำลังที่มีน้อยกว่าชาวบ้านชาวช่องเขาอยู่แล้ว ทำให้ยังไม่ทันจะผ่านโค้งแรกผมก็หมดแรงเสียแล้ว
จุดพีคที่แสนอับอายก็คือโค้งที่ 2 นั้นเหล่าเพื่อนนักเรียนสาวต่างกำลังนั่งเชียร์กัน ทุกคนวิ่งผ่านไปง่ายดายในขณะที่ผมกำลังพยายามจะเดินผ่านด้วยความหอบ สุดท้ายผมยอมแพ้และขอสละสิทธิ์ออกจากการคัดตัวครั้งนั้นไป
 |
| เรื่องเล่าจากการคัด รด. |
หลังจากนั้นสิ่งที่ผมทำได้ก็คือทุกๆวันอังคารผมมักจะสอบถามกับเพื่อนเสมอว่าวันนี้เป็นยังไงบ้าง เหนื่อยไหม แต่ไม่ใช่ว่าเป็นห่วง แค่อยากหาเหตุผลเพื่อปลอบใจตัวเองว่า เออการไม่ได้เป็นนักศึกษาวิชาทหารอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่าก็ได้ก็เท่านั้นเอง
แล้วมีครั้งหนึ่งที่เพื่อนได้พูดกับผม เกี่ยวกับเทคนิคลับของทหารที่ผมไม่เคยรู้มาก่อน นั่นคือวิธีการกลั้นจาม ซึ่งเป็นเทคนิคที่ทำให้ผมอ้าปากค้างไปเลยเพราะมันใช้ได้จริง
เพื่อนผมบอกว่าเวลาเราจะจามเนี่ย ถ้าเราเอานิ้วชี้กดไปที่จมูก มันจะไม่รู้สึกอยากตามอีกต่อไป
เป็นเทคนิคที่น่าสนใจมากแต่ผมก็นึกไม่ออกเลยว่าคนเราทำไมต้องกลั้นจามด้วย อยากจามก็จามไปสิ การจามมันผิดกาลเทศะมากนักหรือยังไง
แต่พูดแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียวครับเพราะในสนามรบหากำลังซุ่มดักรอศัตรูอยู่เกิดจามขึ้นมามันหมายถึงชีวิตได้เลยทีเดียว
แล้วพอโตขึ้นเริ่มเข้าสังคมผมจึงเข้าใจว่าบางครั้งหรือบางสถานการณ์มันก็ไม่ควรจามจริงๆนั่นแหละ ถ้าเราอยู่ที่บ้านเราจะจามเมื่อไหร่เราก็จามไปสิ ไม่มีปัญหา
แทบไม่น่าเชื่อ 15 ปีต่อมาผมได้มีโอกาสทำช่อง YouTube สมัยตอนที่เขาเริ่มให้ทำ youtube shortsแรกๆผมไม่รู้จะเอาเนื้อหาไหนมาพูด ผมก็นึกถึงเทคนิคการหยุดจามขึ้นมาได้ และคลิปนั้นก็ทำเงินให้ผมได้มากเลยทีเดียว
ดูเหมือนความรู้ที่ผมเคยคิดว่าแทบจะไม่มีประโยชน์ในชีวิตผมมันกลับทำเงินให้ผมได้ซะแล้ว นี่สินะที่เขาเรียกว่ารู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม
นี่แหละครับความมหัศจรรย์ของชีวิต บางครั้งความรู้บางอย่างที่เราได้รู้มาแล้วมองว่ามันแทบจะไม่ได้ใช้ประโยชน์ในชีวิตจริงเลย วันหนึ่งมันอาจจะทำประโยชน์ให้กับเรา โดยที่เราไม่คาดคิดก็เป็นไปได้
ดังนั้นถ้าวันนี้เพื่อนๆกำลังจะได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ถ้าคุณว่างและการได้รู้สิ่งนั้นมันไม่ได้ทำให้เดือดร้อนอะไร ผมว่าการสละเวลาเพื่อได้เรียนรู้ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายเลย
ที่สำคัญความเสียดายบางอย่างอาจจะไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด เพราะสุดท้ายการที่ผมไม่ได้เรียนนักศึกษาวิชาทหารในวันนั้น ทำให้ทุกๆวันจันทร์ผมมีเวลาเล่นเกมมากขึ้น มีเวลาเช่าหนังสือการ์ตูนแล้วกลับไปอ่านที่บ้านได้นานขึ้น แล้วบทสรุปสุดท้ายคือ ผมหยิบได้ใบดำครับ
 |
| เรื่องเล่าจากการคัด นศท. |
บทความที่คุณอาจจะชอบ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น